Airedale terriery to największe z terierów. U american staffordshire terrierów są często spotykane kopiowane uszy. Terier – typ psa należącego pierwotnie do grona psów myśliwskich – norowców, polujących także na powierzchni (praca w nagance z innymi psami). Wykorzystywane były do polowań na zwierzęta takie jak: borsuki, wydry Seter szkocki jest mocniej zbudowany niż seter angielski i irlandzki, chociaż ich wzrost jest do siebie zbliżony. Wzorzec rasy podaje, że pies gordon powinien ważyć 29,5 kg, a suczka 25,5 kg. Idealna wysokość w kłębie tego psa to 66 cm, a suki 62 cm. Pielęgnacja tego psa nie należy do trudnych ani skomplikowanych. Mieszanka setera irlandzkiego doga niemieckiego. Majestatyczna mieszanka setera irlandzkiego doga niemieckiego to szlachetna krzyżówka, która jest bardzo rzadko spotykana. Jak można się spodziewać, te psy są duże i mogą wytrzymać do 27 cali w kłębie, w zależności od tego, po którym rodzicu szczenięta są najbardziej. 7. Chart szkocki lub Deerhound. Chart szkocki, zwany także deerhoundem, to pies znany głównie ze swojego charakterystycznej, sprawiającej wrażenie nieco zmierzwionej, kudłatej sierści w siwym odcieniu. Ta odmiana jest ulubionym towarzyszem szkockich górali i Cyganów. Ponadto jest to pies niesamowicie zwinny i szybki. Psy myśliwskie odznaczają się piękną budową i gracją poruszania się. Rozważamy zakup takiej rasy jako psa rodzinnego. Zastanawiamy się czy szczeniaki posokowca bawarskiego czy też takie rasy jak seter szkocki gordon lub seter irlandzki czerwono-biały sprawdzą się jako pies rodzinny i do towarzystwa. szorstkowłosy pies. TERIER. irlandzki, walijski, szkocki lub czeski (pies myśliwski) TERIER. irlandzki lub szkocki wśród psów. fW1y. Charakter rasy seter irlandzkiSeter irlandzki to urodzony optymista – wesoły, energiczny i pełen radości życia. Długo dojrzewa psychicznie i do późnej starości zachowuje młodzieńczą werwę. Wymaga bliskiego kontaktu z właścicielem. Nie powinno się go zostawiać samego na cały dzień ani izolować w kojcu. Źle wychowany, znudzony i niewybiegany może niszczyć rzeczy, stać się nadpobudliwy czy jako psy ruchliwe i skore do zabawy szybko znajdują wspólny język z dziećmi. W wypadku kilkuletnich maluchów trzeba jednak uważać, aby pies niechcący ich nie przewrócił. Przedstawiciele rasy seter irlandzki są przyjaźnie nastawieni do ludzi i na pewno nie sprawdzą się w roli psów stróżujących. Większość seterów toleruje małe zwierzęta domowe, jeśli od szczeniaka są przyzwyczajone do ich obecności. Na obce mogą jednak polować. Nie są agresywne wobec irlandzki ma silny instynkt myśliwski. Jeśli zainteresuje go ciekawy trop, to pobiegnie przed siebie, dlatego w mieście lepiej prowadzić go na smyczy. Luzem może biegać na łące, pod warunkiem że umie wracać na domu seter wydaje się mało absorbującym leniuchem. Choć większość czasu przesypia lub wyleguje się na kanapie, w rzeczywistości jest pełen energii i codziennie przez jedną lub dwie godziny musi się wybiegać. Chętnie też pływa i brodzi w szuwarach. Doskonale nadaje się na towarzysza rowerzysty lub biegacza, ale trzeba pamiętać, by zanim nie skończy piętnastu miesięcy, nie forsować irlandzki został wyhodowany do polowania na bażanty, kuropatwy i kaczki. Natura obdarzyła go świetnym węchem, jest niezmordowany i metodyczny w pracy. Tropi zwierzynę górnym wiatrem, wystawia ją (tzw. stójka) i wypłasza na komendę myśliwego. Setery pracują w gęstych zaroślach, na łąkach, w wodzie i na bagnach. Układa się je także jako tropowce. Obecnie przedstawiciele tej rasy są głównie psami do towarzystwa. Można z nimi uprawiać agility, canicross czy dogtrekking. Niektóre sprawdzają się w irlandzki to rasa podlegająca próbom pracy. Do uzyskania uprawnień hodowlanych wymagane jest zaliczenie prób polowych, sprawdzających wrodzoną pasję i instynkt myśliwski. Aby seter mógł występować w klasie użytkowej na wystawie lub ubiegać się o tytuł Międzynarodowego Championa Piękności ( musi uzyskać dyplom z konkursów wyżła wszechstronnego bądź i wychowanieSetery irlandzkie są bystre. Wyhodowane do pracy z człowiekiem chętnie wykonują polecenia, ale wymagają konsekwencji, cierpliwości i pozytywnej motywacji ze strony wszystkich członków rodziny. Lekcje posłuszeństwa należy zacząć już ze szczeniakiem i skupić się na nauce przywołania. Seterów jako psów o wyczulonym węchu i wrażliwych na bodźce optyczne początkowo lepiej nie szkolić na łące czy w ruchliwych miejscach, w których łatwo o rozproszenia. Najlepiej organizować kilka krótkich sesji w ciągu dnia i nie powtarzać jednego ćwiczenia zbyt wiele rasy seter irlandzki – jak wszystkim innym – trzeba umożliwić w szczenięctwie poznawanie innych czworonogów, ludzi, nowych miejsc i sytuacji, a oprócz tego należy przyzwyczaić je do dotyku obcych osób, pokazywania zębów, spokojnego chodzenia na smyczy przy lewej nodze i biegania wyciągniętym kłusem (psy wystawowe) oraz do zabiegów pielęgnacyjnych. Przed ukończeniem dziewięciu miesięcy szczenięta rasy seter irlandzki nie powinny chodzić po schodach i długo biegać podczas spacerów. Należy także unikać śliskich powierzchni czy intensywnych zabaw z kogo ta rasaZe względu na szlachetny wygląd seter irlandzki jest chętnie wybierany na psa rodzinnego. Nie można jednak zapominać o jego myśliwskiej naturze i związanych z nią potrzebach. Właściciel nie musi mieć dużego doświadczenia w wychowywaniu psów, ale powinien być konsekwentny, wyrozumiały i prowadzić aktywny tryb życia. Terier irlandzki przez lata nazywany był „czerwonym diabłem”. W istocie jest to pies bardzo charakterny, energiczny i odważny. Dobrze prowadzony, nie powinien sprawiać jednak dużych problemów. Opiekun powinien być świadomy jego potrzeb i umiejętnie je zaspokajać. Pozostawiony sam sobie może stać się nadmiernie zaczepny, a nawet agresywny. Raczej nie jest to rasa polecana niedoświadczonym przewodnikom. Sprawdź, czy sprostasz jego potrzebom. Podstawowe informacje Wyglądwzrost psa – 46-52 cm, waga psa – 11-17 kgwzrost suczki – 45-48 cm, waga suczki – 12-20 kgUmaszczenierudopszeniczne, pszeniczne, rudeCharakterotwarte na ludzi, sympatyczne, relatywnie łagodneDługość życia13-15 lat Terier irlandzki to pies średniej wielkości, którego wysokość w kłębie wynosi około 46 centymetrów. Wzorzec zakłada jednakową miarę dla obydwu płci. Praktyka jednak pokazuje, że psy mieszczą się zazwyczaj w wymiarach 46-52 centymetrów, a suczki 45-48 centymetrów. Podana we wzorcu waga również nie zawsze odzwierciedla rzeczywistość. Według niej psy powinny ważyć 12,2 kilograma, a suki 11,4 kilograma. Zazwyczaj zwierzęta te bywają dużo cięższe. Suki dochodzą nawet do 17 kilogramów, a psy mogą ważyć od 13 do nawet 20. Wzrok przyciąga charakterystyczna głowa teriera irlandzkiego. Jest długa i wąska, a linie czaszki i kufy przebiegają równolegle. Uszy są nieduże, trójkątne i złamane powyżej głowy. Sylwetka psa jest zwarta i wpisana w prostokąt. Umaszczenie i okrywa teriera irlandzkiego Szata teriera irlandzkiego jest dwuwarstwowa. Pod szorstkim włosem okrywowym znajduje się gęsty podszerstek. Sierść dobrze przylega do ciała, a włos jest nieco dłuższy na łapach i kufie. Dopuszczalne umaszczenia to: rudopszeniczne;pszeniczne;ruda. Wzorzec dopuszcza białą plamkę na piersi, jednak nie powinna ona być duża. Charakter teriera irlandzkiego Terier irlandzki w swojej ojczyźnie był bardzo dobrze znany. Nie zawsze jednak wiązało się to z dobrą opinią, o czym świadczy ludowe określenie „rudy diabeł”. Na szczęście współczesne psy tej rasy nie mają wiele wspólnego z przodkami. Lata wysiłków hodowlanych doprowadziły do tego, że teriery irlandzkie są psami otwartymi na ludzi, sympatycznymi i relatywnie łagodnymi. Osobowość i aktywność teriera irlandzkiego Zanim zdecydujesz się na zakup tego psa, pamiętaj, że ciągle masz do czynienia z terierem. Chociaż irlandczyk jest miły w obejściu i ma dosyć dużą cierpliwość do dzieci, nadal drzemie w nim istota żywiołowa i pełna indywidualizmu. Opinie o terierze irlandzkim wyraźnie wskazują, że jest to bystry pies, który kocha ruch. Ma doskonałą kondycję i jest świetnym sportowcem. Nie można go pozbawić aktywności, ponieważ bardzo szybko zamieni się to we frustrację, która poskutkuje przekopanym ogródkiem i zniszczonymi meblami. Terier irlandzki – szkolenie Terier irlandzki jest psem inteligentnym i bardzo wszechstronnym. Równie chętnie wybierany jest zarówno przez myśliwych, jak i przez fanów psich sportów. W przypadku tych ostatnich doskonale poradzi sobie zarówno we frisbee, jak i agility, obedience czy tańcu z psem. Pomimo dużej inteligencji pies tej rasy może nie być szczególnie łatwym obiektem szkolenia. Tak jak każdy terier, szybko się nudzi i ma naturę indywidualisty. Przy odrobinie cierpliwości, konsekwencji i przy pomocy metod pozytywnych z pewnością trening posłuszeństwa da dobre wyniki. Terier irlandzki – stosunek do innych zwierząt Terier irlandzki bywa zaczepny w stosunku do innych psów. Warto mieć tego świadomość i już od szczeniaka pracować nad normalizowaniem kontaktów z innymi przedstawicielami tego samego gatunku. W tej kwestii kluczowy jest okres socjalizacji, który u każdego szczeniaka, niezależnie od rasy, rozgrywa się między trzecim a dwunastym tygodniem życia. Wówczas trzeba aranżować spotkania teriera z innymi psami; godne polecenia są także zajęcia w psim przedszkolu. Skłonności do zaczepiania innych psów można przepracować. Nie da się jednak ukryć, że terier irlandzki nie daje sobie w kaszę dmuchać. Nie odpuści żadnej zaczepki ze strony innego psa, a sprowokowany – będzie walczył do upadłego. Odwagą i walecznością nie ustępuje bowiem największym rasom psów obronnych. Terier irlandzki – zdrowie Teriery irlandzkie to bardzo odporne i zdrowe zwierzęta. Ich hodowcy z dumą podkreślają, że niemal wszystkie choroby genetyczne udało się z tej rasy wyeliminować. Jeszcze kilka dekad temu teriery te cierpiały na rogowacenie opuszek palców i kamicę moczową. Obecnie problemy z opuszkami prawie nie występują, a prowadząca do kamicy cystynuria zdarza się niezwykle rzadko. Oczywiście mowa tu terierach irlandzkich pochodzących z dobrych hodowli, zarejestrowanych w ZKwP. W przypadku psa kupionego z niepewnego źródła nie mamy żadnego wpływu na to, jakie będzie jego zdrowie oraz, w jakich warunkach żyli jego rodzice. Terier irlandzki – pielęgnacja Pielęgnacja przedstawicieli rasy teriera irlandzkiego zazwyczaj nie przysparza żadnych kłopotów. Psy te nie linieją, co jest szczególnie wygodne dla osób nielubiących sierści leżącej w każdej części domu. Warto jednak pamiętać, że martwa sierść nie wypada, więc blokuje zdrowy wzrost nowej. Właśnie dlatego mniej więcej co trzy-cztery miesiące należy psa wytrymować. Można zrobić to samodzielnie lub skorzystać z pomocy profesjonalnego groomera. Raz w tygodniu warto także wyczesać psa. Poprawia to ukrwienie skóry i wpływa pozytywnie na wygląd szaty. Jeżeli regularnie poddasz swojego irlandczyka trymowaniu, praktycznie nie będzie mowy o linieniu. Terier irlandzki – hodowla Terier irlandzki nie należy do szczególnie popularnych w naszym kraju ras. Wprawdzie pod patronatem Związku Kynologicznego w Polsce działa kilka hodowli, jednak bardzo często na szczeniaki trzeba trochę poczekać. Pamiętaj, aby korzystać wyłącznie z usług hodowli, które działają pod patronatem ZKwP i wystawiają rodowody FCI. W ten sposób uzyskujesz szczeniaka, który jest zgodny ze wzorcem rasy zarówno pod kątem wyglądu, jak i charakteru. Rodowodowe teriery irlandzkie uchodzą za jedne z najbardziej zdrowych ras. W przypadku psa z pseudohodowli nie jest to jednak wcale takie oczywiste. Terier irlandzki – cena Jeśli interesuje cię zakup szczeniaka teriera irlandzkiego, cena wynosi aktualnie około 3,5 tysiąca złotych. Pamiętaj jednak, że jest to jedynie mocno uśredniona, orientacyjna kwota, która w praktyce może odbiegać od tej, jaką poda ci hodowca. Wiele zależy bowiem od czynników takich, jak przodkowie szczeniaka, renoma hodowli czy zgodność ze wzorcem rasy. Kwestie finansowe zawsze ustalaj bezpośrednio z hodowcą. Terier irlandzki – historia rasy Teriery irlandzkie pochodzą z hrabstwa Cork w Irlandii, które znajduje się na południu wyspy, tuż przy Morzu Celtyckim. Jest to jedna z najstarszych lokalnych ras. Historycy kynologii uważają, że to właśnie od niego pochodził nieistniejący już terier staroangielski, a także równoległe rasy, takie jak terier walijski czy tan terrier. Oficjalne wiadomości o rasie terierów irlandzkich pochodzą jednak dopiero w XIX wieku. Pierwsza wystawa, na jakiej pokazano tę rasę, odbyła się w Dublinie w 1875 roku. Wówczas jeszcze osobniki były bardzo niewyrównane. Dominowały różne owłosienia i maści. Ostatecznie postawiono na kolor rudy, który był bardzo bliski Irlandczykom. Rozwój rasy teriera irlandzkiego Klub zrzeszający miłośników rasy powstał w 1879 roku. Dokładnie rok później ukończono prace nad pierwszym wzorcem. Co ciekawe, wzorzec, który obecnie obowiązuje w FCI, jest niemal niezmienioną kopią dziewiętnastowiecznego standardu. Opinie o terierze irlandzkim potwierdzają, że pies ten dosyć znacząco różni się od innych terierów, szczególnie tych angielskich. Jest to konsekwencja pewnych historycznych zaszłości między Irlandczykami a Anglikami. Hodowcy z Zielonej Wyspy dążyli do tego, aby ich narodowy terier był inny, a nawet lepszy od psów z Brytanii. Uzyskano doskonałego i wszechstronnego psa użytkowego, który na dodatek zachwycał piękną i elegancką sylwetką. Szczyt popularności teriera irlandzkiego przypada na przełom wieków XIX i XX. Wówczas hodowli było najwięcej, a za pochodzące z nich psy trzeba było zapłacić duże kwoty. Popularność ta z czasem wyhamowała, a w hodowlach rozpoczęły się różnego rodzaju eksperymenty. Dążono między innymi do tego, aby terierowi przypisać jak najwięcej cech wilczarza irlandzkiego. Tych prób z czasem zaniechano, jednak psy te nigdy już nie odzyskały swojej dawnej popularności. Terier irlandzki współcześnie Obecnie zainteresowanie tymi psami na całym świecie utrzymuje się na równym poziomie. Teriery irlandzkie mają swoich miłośników, jednak rasa uchodzi za dosyć rzadką. Być może dlatego spokojne i nierozchwiane nadmierną popularnością prace hodowlane pozwoliły na stworzenie psa niezwykle odpornego, zdrowego i długowiecznego. Także charakter terierów irlandzkich jest wyjątkowo przystępny jak na tę grupę psów. W Polsce terier irlandzki pojawił się w dwudziestoleciu międzywojennym. Był i pozostaje do dzisiaj rasą rzadką, zarezerwowaną raczej dla pasjonatów. Terier irlandzki – dla kogo? Kto będzie odpowiednim opiekunem dla teriera irlandzkiego? Przede wszystkim osoba, która rozumie konieczność szkolenia i pracy z psami tej grupy. Irlandczyk jest wprawdzie stosunkowo łagodny i sympatyczny, jednak nadal pozostaje walecznym uparciuchem. Nie wolno zaniechać szkolenia z posłuszeństwa ani socjalizacji, szczególnie tej z innymi psami. Terier irlandzki jako pies pracujący Terier irlandzki dobrze odnajdzie się w domu miłośnika psich sportów. To bardzo wszechstronny zwierzak, który dobrze poradzi sobie w różnych dyscyplinach. Sport będzie zresztą doskonałym sposobem na zagospodarowanie jego nieskończonych pokładów energii. Sprawdzi się lepiej dla aktywnej rodziny niż dla miłośników leżenia na kanapie przed telewizorem. Doskonale poradzi sobie też jako stróż. Zostawianie teriera samego na wiele godzin w ogródku nie jest jednak dobrym pomysłem. Pozbawiony nowych bodźców z nudów zapewne przekopie ci wszystkie rabatki. Traktowanie go jako psa stróżującego ma więc sens, jednak tylko wtedy, kiedy zapewnimy terierowi irlandzkiemu dużo aktywnej zabawy i spacerów. Terier irlandzki jako pies rodzinny Terier irlandzki dobrze sprawdzi się jako pies rodzinny. W przeciwieństwie do foksterierów czy wielu innych psów z tej grupy, ma dużo cierpliwości do dzieci i zazwyczaj bardzo dobrze się z nimi dogaduje. Przywiązuje się do rodziny i jest dla niej bardzo wiernym i empatycznym towarzyszem. Pies tej rasy świetnie czuje się w na otwartych przestrzeniach, jednak warto pamiętać, że ma bardzo silnie rozwinięty instynkt łowiecki. Jeżeli pies jeszcze na sto procent nie opanował przywołania, na spacery powinien wychodzić na bardzo długiej lince. Terier irlandzki – ciekawostki Terier irlandzki stał się bohaterem jednej z książek Jacka Londona – „Jerry z Wysp”. Rudy kolor sierści został szybko zaakceptowany ze względu na to, że Irlandczycy również często bywali rudzi. Terier irlandzki był pierwszą rasą, u której zakazano przycinania uszu. Terier irlandzki to sympatyczny i żywiołowy pies, w którym drzemie jednak wybuchowy temperament. Być może współczesne psy tej rasy nie zasłużyły na miano rudych diabłów, jednak ich mocny charakter wymaga szkolenia i dobrej socjalizacji. Jeżeli je otrzymają, będą doskonałymi psami dla aktywnej rodziny. Popularne imiona dla psa rasy terier irlandzki Popularne imiona dla psa rasy terier irlandzki to: Luna;Lola;Maks;Bruno;Nela. Pochodzenie Irish water spaniel jest bez wątpienia rasą irlandzką, jednak jej korzenie nie są dokładnie znane. Podejrzewa się, że pochodzi od innych spanieli, choć mało je przypomina. Bardziej prawdopodobne wydaje się pokrewieństwo z takimi rasami jak pudel, curly-coated retriever i portugalski pies wodny. Psy tej rasy pojawiły się w hodowli Justina McCarthy z Dublina a jego pies o imieniu Boatswain, urodzony w 1834 roku, został uznany za protoplastę rasy. McCarthy nie pozostawił niestety żadnych ksiąg hodowlanych, nie ma więc możliwości ustalenia w jaki sposób doszło do jej powstania. Ponieważ przodkowie McCarthy’ego walczyli we Francji, gdzie już wtedy istniały psy dowodne, uzasadnione wydaje się przypuszczenie, że kilka z nich przywieziono do Irlandii, gdzie skrzyżowane z miejscowymi psami irlandzkimi lub angielskimi, stały się przodkami irlandzkiego spaniela wodnego. W latach trzydziestych ubiegłego wieku irlandzkie spaniele wodne stały się bardzo popularne, wkrótce jednak ustąpiły miejsca retrieverom, równie cenionym pod względem użytkowym, a mniej kłopotliwym w pielęgnacji. Obecnie rasa ta jest najbardziej popularna w Wielkiej Brytanii i w Stanach Zjednoczonych. W Polsce pierwszy irlandzki spaniel wodny pojawił się dopiero w 2007 roku a rok później sprowadzono suczkę. Wygląd Irlandzki spaniel wodny to największy pies ze wszystkich spanieli, który w dodatku wcale nie jest do nich podobny. Jest mocno zbudowany, na pierwszy rzut oka bardziej przypomina pudla niż spaniela. Ma stosunkowo dużą głowę z wyraźnie zaznaczonym stopem, potężną, długą kufą, silnymi szczękami i dużym brązowym nosem. Oczy niewielkie, ciemne, szeroko i skośnie osadzone, otwarte w czasie pracy pod wodą. Uszy typowe dla spanieli, długie, nisko osadzone, przylegające do policzków, pokryte długimi, skręconymi frędzlami. Szyja dość długa, gładka, z krótszym owłosieniem, które na przedpiersiu tworzy charakterystyczny plastron w kształcie litery V. Klatka piersiowa głęboka i dość szeroka, z dobrze wysklepionymi żebrami. Grzbiet krótki i szeroki, zad długi i mocny. Ogon nisko osadzony, niezbyt długi, grubszy u nasady, zwężający się ku końcowi, owłosiony na 1/3 długości od nasady. Kończyny przednie proste, równoległe, tylne o mocnych udach i niskich stawach skokowych, dobrze kątowane. Łapy duże, okrągłe, obficie porośnięte sierścią i połączone ułatwiającą pływanie błoną pławną. Wysokość w kłębie: psy 53 - 59 cm, suki 51 - 56 cm. Masa ciała: psy 25 - 29,5 kg, suki 20,2 - 26 kg. Charakter, usposobienie Irlandzki spaniel wodny to znakomity pies myśliwski, który bezbłędnie wyszukuje i aportuje ptaki. Szczególnie przydatny do polowania na dzikie kaczki. Jest odważny i inteligentny, szybko się uczy. Lubi zabawy, jest czujny, wesoły, zawsze pełen chęci do działania. Wymaga dużo ruchu, uwielbia pływać, doskonale nurkuje. Prawidłowo prowadzony może być bardzo miłym i wiernym psem rodzinnym. Bywa nieufny w stosunku do obcych, co powoduje, że dobrze sprawdza się w roli stróża. Nie jest agresywny, nie atakuje, ale niezawodnie uprzedza o pojawieniu się intruza. Ze względu na doskonały węch jest wykorzystywany do wykrywania narkotyków i materiałów wybuchowych. Szata Irish water spaniel ma bardzo oryginalną sierść, tworzącą gęste, ciasno skręcone loczki. Na całym ciele średniej długości, jego włos jest wyraźnie dłuższy na nogach i głowie. Nad oczami tworzy charakterystyczną grzywkę, na uszach długie loki. Na kufie sierść jest przylegająca i gładka, podobnie na ogonie, co tworzy tzw. szczurzy ogon. Na całym ciele u nasady sierść jest natłuszczona, co zapewnia psu doskonałą ochronę termiczną podczas pracy w lodowatej nieraz wodzie. Dzięki temu jest nieprzemakalna, nie wchłania wody i nie pozwala jej przeniknąć do skóry. Umaszczenie zawsze jednolite, ciemno brązowe. Białe znaczenia i końcówki włosów nie są akceptowane. Irlandzkie spaniele dowodne nie linieją, co ma znaczenie dla osób uczulonych na psią sierść. Ich owłosienie wymaga regularnej pielęgnacji, bo zatrzymuje się w nim wszystko, co można znaleźć w róźnego rodzaju zbiornikach wodnych. Jeśli po pływaniu sierść nie zostanie odpowiednio szybko wyczesana i spłukana czystą wodą może sie stać źródłem niemiłego zapachu. Więcej na temat pielęgnacji irish water spaniea i przygotowania go do wystaw- kliknij tutaj Zdrowie Irlandzki spaniel wodny jest psem odpornym i zdrowym. Bardzo rzadko zdarzają się przypadki dysplazji i wwinięcia powieki. Jedynym problemem są długie, przylegające, słabo wentylowane uszy, które wymagają bardzo systematycznej kontroli i w razie potrzeby czyszczenia. Pies ma doskonały apetyt, trzeba więc uważać, żeby nie dopuścić do nadwagi. Do kogo pasuje ten pies ? Irlandzki spaniel wodny to przede wszystkim doskonały pies myśliwski. Mówi się, że ma inteligencję pudla, węch setera i pasję łowiecką spaniela. Nie przeszkadza mu to być jednocześnie bardzo miłym psem rodzinnym, zwłaszcza, jeśli jego właściciele mają zwyczaj spędzać dużo czasu nad jeziorem. Łatwo adaptuje się do każdych warunków, potrzebuje bliskości człowieka, w żadnym wypadku nie nadaje się do kojca. Potrzebuje dość dużo ruchu, można go szkolić, choć w młodzieńczym wieku bywa dość niesforny i uparty. Dlatego też wymaga spokojnego, ale stanowczego przewodnika. Lubi urozmaicone ćwiczenia, różnego rodzaju psie sporty, a nade wszystko aportowanie. Jest doskonałym towarzyszem dla dzieci, nie wchodzi w konflikty z innymi zwierzętami domowymi. Jego sierść zazwyczaj nie wywołuje uczulenia.. Zalety i wady + doskonały pies myśliwski + odporny na złe warunki atmosferyczne + znakomity pływak + bardzo miły pies rodzinny + inteligentny, łatwo się uczy - bywa niezależny - sierść ma charakterystyczny zapach Ciekawostki Irlandzki spaniel wodny jest pierwszym psem myśliwskim, który w Ameryce wygrał konkurs posłuszeństwa. Wzorzec rasy FCI FCI-Standard N° 124 / / GB IRLANDZKI SPANIEL WODNY (Irish Water Spaniel) Wersja polska: kwiecień 2011 POCHODZENIE : Irlandia. DATA PUBLIKACJI OBOWIĄZUJĄCEGO WZORCA : UŻYTKOWOŚĆ : Irlandzki spaniel wodny łątwo daje się ułożyć do rozmaitych sposobów polowania z bronią palną; potrafi wystawiać, i doskonale aportuje z gęstego poszycia. Cechy tej rasy czynią ją szczególnie przydatną do polowania na ptactwo wodne. KLASYFIKACJA : Grupa 8 Aportery, płochacze, psy wodne. Sekcja 3 Psy wodne. Obowiązują próby pracy. KRÓTKI RYS HISTORYCZNY: Pochodzenie rasy pozostaje niejasne; na ogół przyjmuje się, że spaniel wodny powstał z psów, wywodzących sie z Persji, które do Irlandii trafiły poprzez Hiszpanię. Pierwsza pochodząca z Irlandii wzmianka o “psach wodnych do polowania na wodne ptactwo” datowana jest na początek XVII wieku – stąd wiadomo, że psy o nieprzemakalnej sierści znane były tam jeszcze przed wynalezieniem dubeltówki. Nie wiadomo także, skąd wzięła się szczególna cecha irlandzkich spanieli wodnych, a mianowicie częściowo nieowłosiony („szczurzy”) ogon. Takiego ogona nie ma żadna inna rasa, można więc przypuszczać, że irlandzki spaniel powstał w Irlandii bez udziału innych ras. W drugiej połowie XIX wieku stał się popularnym psem wystawowym; klub rasy utworzono w roku 1890. WRAŻENIE OGÓLNE : Bystry, ładnie i mocno zbudowany, zwarty i krępy. ZACHOWANIE / TEMPERAMENT : Dumny, łączy wielką inteligencję i wytrzymałość z pewnością siebie i pasją , siłą i oddaniem. Dobry pies rodzinny z poczuciem humoru, wobec obcych zachowuje się z rezerwą. GŁOWA : Czaszka i cała głowa duże. MÓZGOCZASZKA : Czaszka: Mocno wysklepiona, dobrej długości i szerokości, pojemna. Na głowie czub, utworzony z luźnych, długich loków, opadających między oczami, a nie tworzących sterczącą na wszystkie strony perukę. Stop : Płynny. TRZEWIOCZASZKA : Zupełnie gładka, tylko na spodniej stronie żuchwy niewielka broda. Nos : Duży, dobrze rozwinięty, barwy ciemno wątrobianej. Kufa : Długa, mocna, w obrysie raczej kanciasta. Uzębienie: Mocne, równomiernie rozstawione, zgryz nożycowy. Oczy : Stosunkowo małe, kształtu migdała, ciemno bursztynowe lub ciemno orzechowe, o nadzwyczaj inteligentnym wyrazie. Uszy: Bardzo długie, płatowate, nisko osadzone, wiszące dość blisko policzków, porośnięte długimi, skręconymi lokami. SZYJA : Dość długa, mocna, łukowata wygięta, dzięki czemu głowa noszona jest wysoko nad grzbietem, mocno osadzona na łopatkach. TUŁÓW: Dobrze rozbudowany, proporcjonalny, a przy tym beczkowaty skutkiem mocnego wysklepienia żeber, mocny i dobrze umięśniony. Grzbiet : Krótki, szeroki i równy, dobrze związany. Lędźwie : Głębokie i szerokie. Klatka piersiowa : Głęboka, nie bardzo szeroka ani okrągła, ale o znacznym obwodzie za łopatkami skutkiem mocno wysklepionych żeber. Dobrze ożebrowana na całej długości. OGON : Kształtny, mocny, u nasady gruby – tam na długości cm do 10 cm pokryty krótkimi lokami – stopniowo zwęża się ku zaostrzonemu końcowi. Na tyle długi, by sięgał stawu skokowego, noszony prosto, mniej więcej w linii grzbietu. KOŃCZYNY KOŃCZYNY PRZEDNIE : Łopatki : Bardzo mocne, skośnie ustawione. Kończyny : Proste, o mocnym kośćcu, łokieć znajduje się w linii, poprowadzonej od kłębu do podłoża. KOŃCZYNY TYLNE : Bardzo mocne. Kolano : Dobrze kątowane. Staw skokowy : Niski. ŁAPA: Duża, mało zwarta i okrągła, dobrze porośnięta włosem, tak na, jak i między palcami, ale włos nie powinien być przesadnie długi. CHODY: Ruch bardzo charakterystyczny dla tej rasy, skutkiem beczkowatej klatki piersiowej jest toczący. SZATA SIERŚĆ : Gęste, zwarte i szorstkie w dotyku pierścienie, w żadnym razie nie wełniste, z natury natłuszczone. Na górnej stronie i bokach szyi sierść podobna do tej, która porasta tułów, natomiast spód szyi gładki – krótki włos ułożony w kształt litery V od żuchwy do mostka. Na przednich nogach włos obfity, nieco krótszy na ich przednich stronach. Poniżej stawu skokowego włos krótki po przedniej stronie, długi po tylnej. MAŚĆ : Głęboko nasycona, wątrobiana z czerwonawym odcieniem. Biel na klatce piersiowej niepożądana. WIELKOŚĆ : Psy: 53 – 59cm Suki: 51 - 56cm WADY: Wszelkie odstępstwa od powyższego wzorca powinny być traktowane jako wady i oceniane w zależności od ich stopnia oraz wpływu na zdrowie i dobre samopoczucie psa. - Białe znaczenia na klatce piersiowej. - Mało nasycona maść. - Jasne oczy. - Sierść wełnista. - Długi włos na przedniej stronie śródstopia. - Wyraźnie długi, piórowaty włos na przednich stronach przednich nóg. - Płaskie łapy. - Długa sierść na mostku. - Długa sierść na części twarzowej głowy.. - Biel na łapach. WADY DYSKWALIFIKUJĄCE: - Agresja lub wyraźna lękliwość. - Psy wykazujące wyraźne wady fizyczne i/lub zaburzenia charakteru powinny być dyskwalifikowane. Samce muszą mieć dwa normalnie rozwinięte jądra w pełni wyczuwalne w mosznie. Źródło: Fila brasileiro – jedna z ras psów należąca do grupy psów w typie pinczera i sznaucera, molosowatych, psów szwajcarskich pasterskich i ras innych. Zaklasyfikowana do sekcji psów molosowatych w typie dogowatym. Historia gatunku Nie ma pewności co do pochodzenia rasy. Do jej powstania najprawdopodobniej przyczyniło się kilka ras europejskich, wśród których wymienia się: doga niemieckiego, bloodhounda, mastifa angielskiego, buldoga angielskiego, mastifa neapolitańskiego, niekiedy również charty[1]. Do Europy rasa została przywieziona przez konkwistadorów hiszpańskich i portugalskich. W przeszłości fila brasileiro służyła jako pies stróżujący na plantacjach, zaganiający bydło i łapiący zbiegłych niewolników. Budowa Mocna, choć często zróżnicowana. File mogą być typu dogowatego (wysokie, szczupłe) lub mastifowatego (bardziej przysadziste, tęższe). U tej rasy występuje silnie rozbudowany fałd skórny w okolicach podgardla. Szata i umaszczenie Spotykane są różne rodzaje umaszczenia, niedozwolone jest marmurkowe, łaciate, białe, czy z większym niż 1/4 udziałem bieli. Zachowanie i charakter Fila odznacza się silnym, dominującym charakterem, dlatego poleca się ją osobom, które mają już doświadczenie w prowadzeniu psów. File nie tolerują obcych na swoim terenie, są w stanie bronić swoich właścicieli i rzeczy do nich należących za cenę własnego życia. W przypadku zagrożenia, Fila nie cofnie się jeśli poweźmie decyzję o obronie. Temperament Fili zmienia się drastycznie poza "jego" terenem – staje się bardziej spokojna i bierna. Wobec najbliższych czuła, potrafi opiekować się dziećmi i wykazywać cierpliwość wobec nich. Fila brasileiro to pies skoczny, wytrzymały i zwinny. Zdrowie i pielęgnacja Należy szczotkować psa kilka razy w tygodniu. Odnośnie pożywienia, jako przedstawiciel molosowatych, charakteryzuje się wysokim zapotrzebowaniem. Racjonalne żywienie powinno zabezpieczyć przed skrętem żołądka. Nie nadaje się na stróża małych mieszkań, konieczne jest dostarczenie dużego wybiegu. Użytkowość Nadaje się na psa stróżującego dzięki nieprzekupności i wrodzonej niechęci do obcych (po portugalsku "ojeriza") Popularność W Polsce psy rasy fila brasileiro są rzadko spotykane. Ciekawostki Fila charakteryzuje się inochodem (chodem wielbłądzim lub kocim). Dodatkowo zad ma umieszczony powyżej linii krzyża. Pomimo swojej wielkości i wyglądu jest psem bardzo zrywnym. Dzięki kątowaniu jest w stanie zmieniać natychmiast kierunki biegu. Rasy Psów a » AUSTRALIAN CATTLE DOG » AMERICAN STAFFORDSHIRE TERIER » AKITA INU - pies niebywałego hartu i szlachetności » akita amerykańska» alaskan malamute» alpejski gończy krótkonożny» appenzeler sennenhund» airedale terrier» australian silky terrier b » BOUVIER DES FLANDRES - Diabeł z Flandrii» BERNARDYN - Psy z Przełęczy Świętego Bernarda » BOKSER - pies lekkoatleta.» BULDOG ANGIELSKI» BULTERIER - gladiator z nad Tamizy» BULTERIER MINIATUROWY» BEAUCERON - "Czerwona pończocha"» BRIAD- Owczarek francuski z Brie. » BEARDED COLLIE» BEAGLE – mały gończy z charakterem » BULLMASTIFF» boston terrier » barbet» border collie» bergamasco» bolończyk» berneński pies pasterski» biały owczarek szwajcarski» buldog francuski » border terrier» basset hound c » CAVALIER KING CHARLES SPANIEL - „Ulubieniec królewskiego dworu”» CANE CORSO ITALIANO» CHART POLSKI» CHIŃSKI GRZYWACZ» CHART ROSYJSKI BORZOJ» COTON DE TULEAR - Królewski Pies z Madagaskaru » chihuahua » chihuahua krótkowłosy» charcik włoski» chart afgański» chart hiszpański» chart perski saluki» czuwacz słowacki» czarny terier » căo da serra da estrela» căo de castro laboreiro» cairn terrier» chow-chow» czeski fousek» cocker spaniel angielski » cocker spaniel amerykański d » DUŻY SZWAJCARSKI PIES PASTERSKI» DOGUE DE BORDEAUX - siła i poczciwość » DOBERMAN - czyli psi Rolls Royce» DOG ARGENTYŃSKI» DOG KANARYJSKI» DOG NIEMIECKI - książe psów» DOG Z MAJORKI» DALMATYŃCZYK - lampart z Bałkanów e » entlebucher» eurasier f » FILA BRASILERIO - postrach niewolników» FOKSTERIER SZORSTKOWŁOSY» FLAT COATED RETRIEVER» foksterier krótkowłosy g » GOŃCZY POLSKI» GOŃCZY SCHILLERA» golden retriever» gryfonik brukselski» gończy słowacki h » HOVAWART» hokkaido» hawańczyk i » IRISH SOFT COATED WHEATEN TERRIER j » JAMNIK - wielka osobowośc w niewielkim ciele» JACK RUSSELL TERRIER» japan chin k » KELPI – siła spojrzenia i głosu.» kraski ovcar» king charles spaniel l » LEONBERGER- pies z Lwiej góry» LABRADOR RETRIEVER» landseer» lhasa apso m » MASTIF NEAPOLITAŃSKI» MASTIF HISZPAŃSKI» MASTIF ANGIELSKI Zalety, wady i typowe dolegliwości rasy » MALTAŃCZYK» mastif tybetański » mastif pirenejski» mały munsterlander» mops n » NOWOFUNDLAND » NOVA SCOTIA DUCK TOLLING RETRIEVER » norwich terrier» niemiecki terier myśliwski o » OWCZAREK NIEMIECKI» OWCZAREK SZKOCKI DŁUGOWŁOSY » OWCZAREK KAUKASKI » OGAR POLSKI » OWCZAREK PODHALAŃSKI» OWCZAREK SZKOCKI DŁUGOWLOSY» OWCZAREK BELGIJSKI» owczarek francuski beauceron» owczarek francuski briard» owczarek staroangielski bobtail» owczarek szetlandzki » owczarek szkocki collie » owczarek południoworosyjski - jużak» owczarek środkowoazjatycki» owczarek australijski p » POLSKI OWCZAREK NIZINNY» PUDEL» pinczer miniaturowy» pinczer średni» pirenejski pies górski» parson russell terrier» petit basset griffon vendeen» posokowiec bawarski » posokowiec hanowerski » pointer» płochacz niemiecki» papillon» pekińczyk r » ROTTWEILER» rhodesian ridgeback s » SZNAUCER - BRODACZ MONACHIJSKI» SHIH» SIBERIAN HUSKY» SHIKOKU» shar pei » sznaucer średni» sarplaninac» shiba» samoyed» szpic mały» szpic miniaturowy » szpic wilczy» seter angielski» seter irlandzki » seter szkocki gordon» spaniel tybetański» skye terrier t » terier australijski» terier irlandzki» terier szkocki» terier walijski» tosa » terier tybetański w » WILCZARZ IRLANDZKI - pies intelektualista» WHIPPET» welsh corgi cardigan» welsh corgi Pembroke» west highland white terrier » wyżeł niemiecki krótkowłosy» wyżeł niemiecki szorstkowłosy» wyżeł weimarski » wyżeł weimarski krótkowłosy» wyżeł węgierski krótkowłosy y » yorkshire terrier

szkocki irlandzki lub walijski rasa psa